A presenza do oso na montaña de Lugo esténdese xa a Baleira e Becerreá
Así o confirman os ataques que sofren nos últimos meses colmeas destas zonas
O último, nunha alvariza de Becerreá onde sete colmeas apareceron estragadas a mans dun oso, segundo apuntan todos os indicios
Medra a presenza do oso na montaña de Lugo. Desapareceran de Galicia, pero dende hai uns anos comezaron a verse de novo en zonas do Courel e A Fonsagrada. E continúa a súa expasión cara a Baleira ou Becerreá, como dan proba as sete colmeas que estragou a un apicultor de Sevane para alimentarse do seu mel.
Óscar leva once anos dedicándose profesionalmente á apicultura. As súas principais preocupacións son as enfermidades propias das colmeas, a entrada de meles foráneos sen control e a velutina.
Pero agora ten outra máis: a presenza do oso que esta fin de semana fixo un festín nas colmeas da súa propiedade. Así llo confirmou o axente do Medio Rural que levantou acta.
"Debeu vir máis dunha noite porque había feces en varios sitios. O axente que veu levantar acta tamén viu unha pegada do animal e dixo que non parecía que fose un exemplar moi grande".
Estes días mercou e colocou máis pastores eléctricos e cámaras con sensor de gravación en varias alvarizas. Todo insuficiente para protexer as 800 colmeas que ten. "Sempre imos ter máis gasto do que imos recibir coma compensación. Máis gasto e máis traballo, porque temos que protexer mellor as colmeas".
Trátase dun visitante moi larpeiro.
"Come todo, leva as crías de abellas, o mel, a cera..., e non come a madeira de milagre".
A recuperación da especie, que estivo en risco de extinción no norte de España, parece que vai por bo camiño. Os avistamentos de exemplares en Ancares ou A Fonsagrada, son máis frecuentes nos últimos anos pero non así nas zonas de Baleira ou Becerreá, onde a súa presenza é moi recente.
"Nós nunca escoitamos que houbese osos por aquí. Veciños de 70 ou 80 anos non lembran tal. Sabiamos que polos Ancares ou O Courel xa os había, porque a recuperación da especie comezou por esas zonas. Por aquí, como digo, nunca tiveramos, pero agora semella que comezan a asentarse e teremos que convivir con eles".